Aan het einde van december 2010 vond de premiere van een nieuw seizoen Perfect Summer plaats. Meteen de ochtend hierna vertrok mijn vliegtuig richting Hollywood. Nu, een week later leef ik letterlijk tussen de Universal Studios (waar Spielberg z’n leuke kantoortje ook heeft zitten) en de Warner Brothers studios (waar de beste serie aller tijden – Friends – is opgenomen) in…

27 december 2010 – 09:00. Na een geweldige kerst en drie uurtjes slaap mag ik opspringen om richting Theater de Beun te gaan. Daar in de theaterbrug aan lampen hangend om de theaterbeamer op te hangen word ik gebeld over mijn vlucht voor de volgende dag richting freaking LA. Het blijkt dat ik er nog een uurtje eerder moet zijn dan ik al dacht: kwart over 7 op het mooie schiphol staan.

Even later hangt de beamer, is de film ingeladen en staan de speakers op high volume. Ik kijk uit op een lege zaal en vraag me af hoeveel man er straks zal zitten. Tijdens het kiezen van een locatie twijfelde ik nog of de Beun wel de geschikte locatie was, maar David (een van de hoofdrolspelers in Perfect Summer) wist me te overtuigen. “Als kleine jongen droomde je er gewoon al van op het podium van de Beun te mogen staan Luuc.” Ja, waarom niet die droom in vervulling laten gaan.

27 december 2010 – 19:45. De zaal lijkt bijna uitverkocht te zijn en van binnen ontplof ik bijna van de energie bij het voelen van de mooie sfeer. De lichten mogen uit en Frank van der Klugt komt uit de speakers, die de voice-over van de film heeft ingesproken waarin de hoofdrolspelers en ‘het verhaal’ werden geintroduceerd (zie: www.frankvanderklugt.com). Ik had graag deze avond mijn hoofdfigurant Herman Berghuis er ook bij gehad. Hij had me alleen laten weten dat hij zichzelf liever niet terug ziet op beeld en bedankte voor het aanbod. Zelfs de video’s van Idols en Jensen kijkt hij niet terug. Ik begon me sterk af te vragen wat dan wel zijn grote doel was van zijn optredens op tv. Gelukkig zien Maik Schreurs, Thomas de Vries, David Handgraaf en Maurice van der Poll zichzelf af en toe wel graag terug en mochten ze het gelach en applaus van de rest van de zaal in ontvangst nemen. De avond kon niet beter verlopen.

Van 27 op 28 december. Perfect Summer staat bij mij thuis nog een keer aan voor degenen die de nacht met me doorhalen. Trendsetter, crossmediaal en vernieuwend als ik probeer te zijn draai ik het album Thriller van Michael Jacksong nog een keer op LP in m’n kamer. Na nog een paar laatste iTunes nummers rijd ik in de auto richting Schiphol, gevolgd door de felblauwe Crossmania bus met aanhang. Na het ‘hello goodbye’ momentje op Schiphol, een douane check waarbij sommigen aangifte zouden doen voor aanranding en een 11 uur durende vlucht en een snuffelbunny op zoek naar drugs bij aankomst op vliegveld LAX, stap ik de taxi op weg naar m’n appartement voor de komende weken. Onderweg er naar toe kijk ik uit het raam en na tien minuten rijden zie ik de letters ‘HOLLYWOOD’ op de hills. Kippenvel…

En zo sta je binnen 24 uur in de Nederlandse sneeuw en de zon van California, in Theater de Beun in Heiloo en op de Hollywood Hills, tussen de bescheiden Nederlandse mensen en Amerikanen die allemaal vechten voor dezelfde dromen. Gooi hier een steen, in welke richting dan ook, en je raakt een acteur. Ga uit naar een club of cafe en elke serveerster zingt in haar pauzes de sterren van de hemel in de hoop dat ‘een van de grote mannen uit de muziekwereld’ toevallig voorbij loopt en een contract neerlegt. Dit werd me meteen duidelijk op oud & nieuw…

31 december – 08:00 pm. Samen met Danielle, de ambitieuze dame waarmee ik hier mijn avonturen deel, loop ik in een club binnen waar een buffet voor ons klaar staat. De eerste serveerster pakt al meteen haar momentje om haar zangkunsten te vertonen. Weet zij veel dat de eerste jongen die hier binnen loopt niet meer op zak heeft dan een gemiddelde straatmuzikant. We hebben een eigen tafel met champagnefles gekregen en genieten hier at Universal City. Een ruige vent en een blond poppetje aan z’n hand komen naast ons zitten en ik raak in gesprek met ze. De man is Johnny Lucas – a rockstar from LA – en zit blijkbaar in de band Kottak met onder andere het zusje van Tommy Lee, de drummer van the Scorpions (James Kottak). Ik vraag hem naar plekken die ik echt gezien moet hebben hier in LA. “Ben je al naar de Rainbow geweest on Sunset Boulevard?” Ik schud lachend m’n hoofd dat ik er nog niet ben geweest. Johhny L opend z’n ogen wijd. “Dude, you have to go to the Rainbow! Every well known rockstar comes there, you.. will.. love it!” Nu weet ik wel van mezelf dat ik er uit zie als prototype rockstar, maar ik had nog zo m’n best gedaan dit zijn hoofd uit te praten in de afgelopen twee uur. Ah, who cares! Karaoke zingend op de nummers van de “Crazy Piano’s van LA” – Billy Joel, Elton John, Michael Jackson - swing ik samen met deze rockster het nieuwe jaar in…

Ondertussen is de rollercoaster op de New York Film Academy begonnen, die zich afspeelt in het hart van de wereldwijde entertainment industrie, en waar ik de American way van film maken zal meemaken. Het leven in Hollywood gaat me na een week goed af en het geluk dat ik – af en toe.. soms.. okay, vaak – in Nederland heb, bleek vandaag internationaal ook te werken. Daarover meer in m’n volgende blog…